Σελίδες

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012

Διακόσμηση μικρής κατοικίας σε βενετσιάνικο στυλ


Βρέχει. Θα κλειστώ στο σπίτι σήμερα, δεν πάω πουθενά και για κανένα λόγο. Ιδανικός ο καιρός για τον απολογισμό των καλοκαιρινών projects. Μια κούπα τσάι, τις κουρτίνες ορθάνοιχτες και είμαι έτοιμη ν’ αρχίσω με σχέδια ενός σπιτιού λίγων τετραγωνικών.
Πριν όμως ξεκινήσω να σου αραδιάζω φωτορεαλιστικά και φωτογραφίες από την πρώτη δουλειά του καλοκαιριού, να σε βάλω στο κλίμα.
Πρόκειται όπως προανέφερα για ένα μικρό σπίτι με ενιαία το σαλόνι, την τραπεζαρία και την κουζίνα. Με βασικό λοιπόν πρόβλημα την έλλειψη τετραγωνικών, υπήρχε θέμα για το πού θα μπορούσε να τοποθετηθεί μία σύνθεση για τηλεόραση, στερεοφωνικό, βιβλία, διακοσμητικά κι όλα τα σχετικά, αφού οι δυο τοίχοι του καθιστικού προορίζονταν για ν’ ακουμπήσουν οι καναπέδες και στον τρίτο βρισκόταν η είσοδος μαζί με το κεντρικό παράθυρο του χώρου.
Ως καταλληλότερη λύση προτάθηκε η γυψοσανίδα όπου εκτός από σύνθεση λειτούργησε κι ως διαχωριστικό.
Πάρε μια ιδέα των δυο διακοσμητικών προτάσεων και θα περάσουμε σε κάποιες λεπτομέρειες παρακάτω.

1η πρόταση σαλονιού- τραπεζαρίας:




2η πρόταση σαλονιού- τραπεζαρίας:



κουζίνα: 





κρεβατοκάμαρα:



γκεστ- ρουμ:




Κι αφού μπαίνουμε στις λεπτομέρειες, να σου αναφέρω -όπως κάθε φορά- τα δεδομένα μου. Βαδίζοντας στο γούστο των πελατών μου, το σπίτι έπρεπε να έχει έναν αέρα κλασικό κι αρχοντικό αλλά συγχρόνως νεανικό. Κάτι σε βενετσιάνικο στυλ με λίγα λόγια όπου τα έπιπλα είναι μεν κλασικά αλλά λεπτεπίλεπτα, ρομαντικά κι ελαφριά.  
Όσον αφορά τη σύνθεση γυψοσανίδας, έγινε το κεντρικό στοιχείο του ενιαίου χώρου. Στα ανοίγματά της προστέθηκαν σταθερά τζάμια από τη μία πλευρα και τζαμένια πορτάκια από την άλλη ώστε να μη χάνεται η θέα της τραπεζαρίας κι επιπλέον να έχει τη χρήση βιτρίνας φιλοξενώντας κρύσταλλα, σερβίτσια κι άλλα τέτοια καλούδια. Στις οριζόντιες επιφάνειες του κάτω μέρους της όπου φιλοξενούνται η τηλεόραση, το στερεοφωνικό κ.τ.λ.,  'ντύθηκε' με μασίφ ξύλο. 
Σημείωση: Η βιτρίνα- κρυσταλλιέρα ήταν άλλο ένα δεδομένο -επιθυμία των οικοδεσποτών- κι έτσι μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια όπως λένε, αφού λύθηκε κι αυτό.
Και συνεχίζω με ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο του καθιστικού. Θέλοντας να δώσουμε όσο περισσότερη φινέτσα γινόταν, προτάθηκε η επένδυση του τοίχου όπου ακουμπά ο μεγάλος καναπές του σαλονιού με τεχνητή πέτρα.  Στη μέση αυτού, άφησα ένα κενό σε διαστάσεις που να επιτρέπουν την τοποθέτηση ενός πίνακα- έργου τέχνης. Επίσης, προτάθηκε η επένδυση ενός τοίχου της τραπεζαρίας με ταπετσαρία αυτή τη φορά.
Η κρεβατοκάμαρα και το γκεστ- ρουμ- γραφείο, όπως θα δεις, ακολουθούν με το ίδιο βενετσιάνικο στυλ.   

Ορίστε και μερικές φωτογραφίες με το ‘πριν’ και το ‘κατά τη διάρκεια’ των εργασιών. Απ’ το ‘μετά’ δυστυχώς δεν έχω φωτογραφίες ακόμη.

Υ.Γ.= Θα κατάλαβες φαντάζομαι πως από τις δύο προτάσεις επικράτησε η πρώτη.   


1 σχόλιο:

  1. και εμενα η πρωτη μου αρεσε ΑΛΛΑ με την κουζινα Ν2
    πολυ ωραιοι οι πινακες

    ΑπάντησηΔιαγραφή